Hayat ne garip, düzenimiz, günlerimiz eş değer biçimde geçiyo. Tuzsuz yemek, tatsız şeker gibi, var ama tat alamıyorsun. Tekrarlayan bir düzen, yapmak istediklerinizi engellemek istiyor. Varım diyemiyorsun. O olamazsın dedirtiyor sana. isteklerim, yapamam gerekenler hep hep bir sayfa da ha ilerde.